BŁĄD ETYKIETY

Zostawienie miecza za pasem, zwłaszcza w zaprzyjaźnionym domu, poczyty­wane było za poważny błąd etykiety – sygnał ochłodzenia stosunkow lub wręcz jawnej nieprzyjaźni. Również dobycie miecza traktowano jako niedopuszczalne wykroczenie. Było ono możliwe tylko w jednej sytuacji. Oto zwyczajową grze­cznością było wzajemne zachwycanie się bronią, podkreślanie jej staiozytnego rodowodu, piękna i dokładności wykonania. Podczas oględzin wolno było wy­sunąć tylko część klingi. Czasem jednak gospodarz ulegał usilnym i długotrwa­łym namowom gościa aby pokazać cały miecz. Wówczas stokrotnie przeprasza­jąc i tłumacząc, na dowód wyjątkowej zażyłości mógł na chwilę pokazać całe ostrze, którego gość nie śmiał jednak dotknąć. Wszystkie japońskie miecze, klasyfikowane jako dzieła sztuki, dzieli się na trzy erupy w zależności od okresu w jakim były wytworzone. Najcenniejsze są Koto (stare miecze) – umowną granicą jest tu rok 1573. Miecze poóóźejsze (Shinto) również cenne, to te, które wytworzono od 1573 roku do końca ery io kugawa. Jako Shin-shinto określa się miecze sporządzone od początku ery Meiji do czasów współczesnych.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji z różnych dziedzin wiedzy. Jeśli lubisz czytać rożne ciekawostki to dobrze trafiłeś. Zapraszam do subskrybowania i komentowania.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)