KOMUNIKOWANIE JAKO FUNKCJA

Zaczynamy od komunikowania jako funkcji ry­tualizacji filogenetycznej. Każdy system komunikacji składa się z dwóch komplementarnych części, nadaw­cy i odbiorcy. Sygnałowi nadanemu, bodźcowi klu­czowemu, musi odpowiadać po przeciwnej stronie receptoryczny korelat, który na niego wybiórczo rea­guje. Przy urytualnianiu filogenetycznym rozwój roz­począł się najwyraźniej na receptorycznym końcu in­formacyjnego łącza, to znaczy, że ukształtowały się sensowne, w znaczeniu zachowania gatunku, reakcje, wywoływane ruchami, które współplemieniec wyko­nuje i To zjawisko, znane od dawna, określano jako „rezonans”, „indukowanie społeczne” itd.. nie sta­wiając sobie przy tym pytania, jakie to mechanizmy fizjologiczne powodują, że koń wpada w panikę wi­dząc, iż inny ucieka w dzikim galopie, lub że naje­dzona już prawie do syta kura zaraz znów zaczyna dziobać pokarm, gdy widzi, iż robi to druga, głodna.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji z różnych dziedzin wiedzy. Jeśli lubisz czytać rożne ciekawostki to dobrze trafiłeś. Zapraszam do subskrybowania i komentowania.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)