OCHRANIACZE

Ochraniacze bioder (kusad-kuri) przypominają krótkie spodenki z wyciętą z przodu łukowatą arkadą ułatwiającą poruszanie się. Składają się one z luźno zwisających pasków skóry lub metalu. Pachy chroniono bardzo troskliwie paskami metalu zawieszonymi na tzw. pierścieniach barkowych (wata-gami). Prawy pasek (sendan-no-ita) był większy od lewego (hato-wo-no-ita). Pozostałe części zbroi chroniące kończyny przypo­minają wyposażenie europejskich rycerzy. Były więc ochraniacze ramion i przedramion (sode, gaku-no-ita, kute), okrągłe płytki pokrywające łokieć (hiji- -gane), półrynienki przylegające do ud (hai-datc) i podudzi (sune-ate). Na sto­pach noszono buty z noskami, lccz podczas walki i marszu stosowano sandały plecione z trzciny lub słomy, rzadziej wykonane ze skóry. Miecz omówię oddzielnie, godzi się tylko zauważyć, że zasadniczą bronią sto­sowaną w polu była dwumetrowa włócznia (hoko), drąg z dwudziestocentyme­trowym ostrzem – falistym jak wizerunek płomienia bądź przypominającym liść. Obok ostrza tkwiły sierpowate rogi. Od XIV wieku używano lancy z piętnasto- dwudziestocentymetrowym ostrzem i bardzo charakterystycznej halabardy z długim, niemal metrowym ostrzem i nieco dłuższą rękojeścią (naginata)

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji z różnych dziedzin wiedzy. Jeśli lubisz czytać rożne ciekawostki to dobrze trafiłeś. Zapraszam do subskrybowania i komentowania.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)