SYSTEM NAUCZANIA

Z zasady tradycję fundatora szkoły tworzyła rodzina mistrza o rozmaitym sto­pniu pokrewieństwa, czasem nąjlepsi uczniowie (jukagashira). Nauczanie w szkole składało się z dwóch faz: w pierwszej rozpoznawano moralne walory ucz­nia i jego zdolności a także lojalność, uczono tylko technik uważanych przez mi­strza za banalne; w drugiej natomiast – dopuszczano do tajemnic szkoły (oku- den) – „technik głębokich”. Pierwsza faza trwała przez kilka lat i przypominała terminowanie przed wyzwoleniem się na czeladnika. System ten miał pewne racjonalne jądro i do dziś jest praktykowany w nowo­czesnych skądinąd szkołach. Idzie o to, aby nie marnotrawić wysiłku na naucza­nie nadzwyczaj trudnych zagadnień osobników niestałych charakterologicznie i niecierpliwych, których postawa nie daje żadnej gwarancji zrozumienia istoty danej szkoły. Rzecz w tym także, aby zmusić ćwiczących do cierpliwej i długo­trwałej pracy nad podstawami, gdyż – według Azjatów – jest to klucz do póź­niejszych sukcesów. Nadzieja na to, że pewnego dnia pozna się „tajemnicze” te­chniki jest w istocie bardzo dobrą motywacją do pracy. Niestety dziś, gdy więk­szość szkół ma po prostu charakter zarobkowy i prowadzenie ich jest źródłem ogromnych dochodów, przestrzeganie tej zasady jest niemożliwe – zbyt surowa selekcja uczniów przywiodłaby mistrza do śmierci głodowej.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji z różnych dziedzin wiedzy. Jeśli lubisz czytać rożne ciekawostki to dobrze trafiłeś. Zapraszam do subskrybowania i komentowania.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)